Ασυγχρόνιστα συγχρονισμένοι

Και τόσο ξαφνικά ξέφυγα απ´τη μετριότητα του ίσως, απ´τα λόγια εκείνα τα αόριστα, τα τυπικά.

Κουβέντες που δε σ’αφήνουν να αναρωτιέσαι, που δεν έχουν ανάγκη από επίθετα να τις ομορφύνουν.

Μονάχα 2 βλέμματα αρκούν. 2 βλέμματα ικανά να σπάσουν τα ρολόγια.

Ίσως να φταίει η πανσέληνος. Τόσο πλήρης, τόσο λαμπερή. 

Νόμιζες πως δε την πρόσεξα, αλλά την είδα. Πρόλαβα να τη δω και να μπαλώσω 2-3 πληγές.

Πόσα αλλάζουν από τη μια πανσέληνο στην άλλη.

Θυμάμαι να μου λένε πως, σε όποια άκρη του κόσμου και να σταθείς, ένα φεγγάρι, τον ίδιο ουρανό θα δεις. 

Κοίταζέ το να κάνουμε όνειρα.

Μ.

Τι να σου πω δεν ξέρω πώς, μα πάντα νιώθω ξένος

Να φταίει που είμαι ρομαντικός κι απελευθερωμένος?

Ανώνυμο

Κι ήταν τότε που έσπασε το δικό σου μέσα που κόλλησες τα κομμάτια στο περίπου.

Και μετά αυτά δυσκολεύτηκαν να καταλάβουν την αξία τους.

Εκεί, πρόχειρα δόθηκαν για να αγγίξουν

εφήμερους δεσμούς, σαπίζοντας ακόμα πιο βαθιά.

Πόσα μπορούσες να γίνεις κι πόσα να δείξεις;

Πόσα να πάρεις και πόσα να δώσεις.

Κρυμμένος στην αλήθεια που νιώθεις μόνο όταν το σώμα θέλει να θυμηθεί.

Και μετά τίποτα...

Μια καληνύχτα και δύο μάτια να κλείνουν και να (μη) ζουν, ένα περίπου έρωτα...

Μ.

Γεύση..φράουλα

Πότε τελικά είμαστε αρκετοί για τους άλλους;


Δεν είμαι γενικά αρνητικό άτομο, αλλά παραδεκτείτε πως αυτές οι ιδέες περνάνε και στο δικό σας μυαλό.


Γιατί διάλεξε εμένα...γιατί αποφάσισε να μπει στη δική μου ζωή και να τη κάνει ανω κάτω;


Σε μια εποχή που το 'ιδάνικό' μοντέλο είναι τόσο εύκολα προσβάσημο και που το φλερτ είναι τόσο εύκολο ανεξαρτήτως φύλου, γιατί κάποιος να διαλέξει να βάλει στη ζωή του κάτι που δε μοιάζει τόσο ιδανικό;


Τώρα θα μου πεις ποιά είσαι εσύ να κρίνεις τι είναι ιδανικό και τι όχι. Και θα σου πω πως το να είσαι ρεαλιστής είναι μεγάλο χάρισμα σήμερα και θα σου φέρω παράδειγμα με φρούτα για να σε ευκολήνω.


Πες οτι ενδιαφέρομαι  να αγοράσω φράουλες. Στο μανάβη βλέπω ράφια γεμάτα πανέμορφες οργανικές φράουλες με το τέλειο σχήμα, γυαλισμένες έτοιμες για το τραπέζι μου. Από την άλλη έχω τις κάπως πιο μικρές/μεγάλες με ακανόνηστο σχήμα φράουλες.


Έχω πρόσβαση και στις δύο, αφού έχουν την ίδια τιμή..Ποιές θα παίρνατε;


Αυτό ακριβώς εννοώ λοιπόν.


Δε θέλω να είμαι η φράουλα που λυπήθηκες και πήρες, ούτε η φράουλα που θα πετάξεις και ούτε καν θα τη δείξεις στο τραπέζι σου. Βασικά δε θέλω καν να είμαι φράουλα αλλά ας το αφήσουμε για το επόμενο 'παραπονεμένο' blog..


M.

Εύλογη Απορία

Κι αν με ρωτήσουν ποσο κοστίζει η εμπιστοσύνη, θα τους απαντησω..."Μια πουστιά μοναχα"